2 - پيروى از هواى نفس . 3 - راضى بودن انسان از خود . و اما آنچه سبب نجات است : 1 - ترس از خداوند در پنهان وآشكارى . 2 - ميانه روى در حالت فقر وتوانگرى . 3 - عادلانه سخن گفتن در حال غضب وخوشنودى . اى على : نه چيز باعث فراموشى مىگردد : خوردن سيب ترش ، خوردن خيار ، پنير ، نيم خورده موش ، خواندن سنگ قبر ، راه رفتن ميان دو زن ، انداختن كنه يا شپش ، حجامت كردن در پشت گردن ، ادرار در آب راكد . حضرت امام صادق عليه السلام فرمود : در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مىترسد چرا به چهار چيز پناه نمىبرد : تعجب مىكنم از كسى كه از دشمن مىترسد چرا به ذكر : * ( حَسْبُنَا الله ونِعْمَ الْوَكِيلُ ) * يعنى : خدا ما را بس است واو بهترين پشتيبان است . پناه نمىبرد ، زيرا من شنيدم كه خداى بلند مرتبه مىفرمايد : « آنان با نعمت وبخشش الهى بازگشتند در حالى كه هيچ بدى به آنان نرسيد » . تعجب مىكنم از كسى كه گرفتار است چگونه به ذكر : * ( لا إِله إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ) * يعنى : خدايى جز تو نيست ، تو منزهى و من از ستمگارانم . پناه نمىبرد ، زيرا من شنيدم كه خداى بلند مرتبه پس از اين ذكر مىفرمايد : « ما أو را أجابت كرديم ، واو را از اندوه رهانيديم ، ومؤمنان را نيز مىرهانيم . وتعجب مىكنم از كسى كه حيله به أو زده شده است چگونه به اين دعا پناه